Βελουχιώτης vs Τσακαλώτος - από Άναυδος

  Μεταφέρω από την πηγή το κομμάτι που μας ενδιαφέρει γιατί, πολλές φορές, οι διευθύνσεις εσωτερικών σελίδων αλλάζουν.

  ΤΑ ΝΕΑonline, Ο Μικροπολιτικός στις 16 Ιαν2010:

[. . .]

«Ο μεγαλύτερος σύγχρονος ήρωας...»
ΕΞΗΓΟΥΜΑΙ: ο Τσίπρας έλαβε χειρόγραφη επιστολή από συγχωριανό του στο Αθαμάνιο Άρτας, όθεν ο πρόεδρος του ΣΥΝ κατάγεται.

Πρόκειται για κοινοποίηση, διότι το πρωτότυπο έχει σταλεί στον πρόεδρο του ΠΑΟ Νίκο Πατέρα. Ο επιστολογράφος Μιχάλης Δημητρίου έχει αγωνία για το όνομα του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό. Αναπτύσσει έξυπνα την επιχειρηματολογία του, ξεκινώντας από τον «αιώνιο αντίπαλο» του τριφυλλιού, τον Ολυμπιακό. Αν το γήπεδο του «Θρύλου» πήρε το όνομα του Γεωργίου Καραϊσκάκη σε λογική να τιμηθεί ένας ήρωας της Επανάστασης, δεν πρέπει να γίνει το ίδιο και με τον ΠΑΟ;

ΟΜΩΣ ο επιστολογράφος δεν προτείνει ούτε Θεόδωρο Κολοκοτρώνη ούτε Αθανάσιο Διάκο. Γράφει: «Υπάρχει ο σύγχρονος ήρωας, ο μεγαλύτερος της νεώτερης ιστορίας μας, ο δημιουργός ολόκληρου εθελοντικού απελευθερωτικού στρατού, που θυσιάστηκε για την πατρίδα του όπως ο Καραϊσκάκης. Κι αυτός δεν είναι άλλος από το φαινόμενο που λέγεται Άρης Βελουχιώτης » ΔΕΝ ΞΕΡΩ τι θα πει ο Πατέρας. Φοβούμαι όμως ότι θα έχουμε νέα διάσταση απόψεων μεταξύ προέδρου, Ανανεωτών και άλλων στην Κουμουνδούρου.
. . .

  Στην συνέχεια, κάποιος το θυμήθηκε και, χτες 24 Μαι2010 βγήκε σε ένα φόρουμ αυτό (γραμμένο σαν αντίδραση):

"ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ" το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού..!!!

Και έτσι πρέπει! Εμπρός να τιμήσουμε τον νικητή της Μάχης των Αθηνών και του Γράμμου! Τον λεβέντη Στρατηγό που έσωσε την Δημοκρατία και την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδας!
Την ίδια στιγμή που οι αριστεροί καμαρώνουν για τους κανίβαλους τους, εμείς ντρεπόμαστε να μιλήσουμε για τους πραγματικούς ΗΡΩΕΣ, αυτούς που μας έσωσαν από τη χειρότερη τυραννία που γνώρισε η ανθρωπότητα.
Έχοντας στην καρδιά τους τον Χριστό, την Ελλάδα και την Ελευθερία δεν φοβήθηκαν να κοιτάξουν στα μάτια τον αιμοβόρο εχθρό και να τον κατανικήσουν.
. . .

  Ας πούμε ότι απαντώ στον παραπάνω φορουμίτη (ή forumer).

  Για να γινόταν κάτι τέτοιο, δλδ ονομασία «Θρ. Τσακαλώτος» σε αντιστοιχία «Αρ. Βελουχιώτη», πρέπει να είχε προ-ετοιμαστεί και το κοινωνικό έδαφος, επίσης σε «αντιστοιχία Βελουχιώτη».

  Έχουν προηγηθεί 10ετίες υπόγειας προπαγάνδας.

  Όχι από δασκάλους με υψωμένο το δάχτυλο, όχι από χωροφύλακες που τεντώνουν το αυτί αν πεις άλλο όνομα από την λέξη «Βελουχιώτης», όχι από Δημοσίους υπαλλήλους που σε κοιτάνε στραβά όσο φυλλομετρούν τα χαρτιά σου, όχι από ανάγνωση μονολόγων, από βήματος, μέχρις υπνηλίας των υποχρεωτικά παρευρισκομένων.

  Αλλά με προώθηση, σε βάθος χρόνου, από υπόγειους μηχανισμούς προπαγάνδας, και συγκεκριμένου τύπου κατασκευής αυτών. Δλδ το Σταλινικό μοντέλο κοινωνικής διείσδυσης στην Δύση, που αντέγραψαν οι από 30ετίας Σοσιαλιστές μας, εσχάτως και η ίδια η Δύση.

  Δημιουργία εκ του μηδενός, με αυτόν τον σκοπό, «εμπνευσμένων» αρθογράφων, σκιτσογράφων, δημοσιογράφων, ζωγράφων, συνθετών μουσικής, τραγουδιστών, σχολιαστών, οργανοπαικτών, συγγραφέων, ευθυμογράφων, ακαδημαϊκών «με ανάστημα», ηθοποιών «με λόγο», εκδοτών, κινηματογραφιστών, διανοητών, αλλά, και «τυχαίων ηρώων που αίφνης» τους ακολουθά ο λαός.

  Πολλοί από αυτούς ίσως να είναι (πάρα) πολύ καλοί, και, πολλοί άλλοι από αυτούς ίσως να μην αξίζουν ούτε το σάλιο. Εκείνο που έχουν κοινό όμως, οι συγκεκριμένοι, είναι πως αν δεν υπήρχε αυτή η κατασκευαστική ανάγκη, δεν θα τους ήξερε ούτε η μάνα τους.
  Πρόχειρη απόδειξη το οτι καθημερινά διαπιστώνεις γύρω σου ανθρώπους που είναι το ίδιο, ή και περισσότερο, καλοί, και τους ξέρει μόνο ένα σταθερά μικρό κοινό, που συχνάζει σε μια ταβέρνα όπου τραγουδάνε, ή σε ένα "θεατρικό εργαστήρι", και πολύ τους είναι.

  Πως νομίζεις προέκυψαν (αναφέρω ανακατεμένα) ονόματα όπως Γαβράς, Αγγελόπουλος, Ρίτσος, Μποστ, Καφετζόπουλος, Πρετεντέρης, καθηγητής Α, καθηγήτρια Δείνα, πρύτανης Χ, Λαζόπουλος, και ο κάθε Σαχλαμαρόπουλος;

  Όσο για τους "τυχαίους ήρωες που αίφνης" τους ακολουθά ο λαός, να κάνουμε ένα "σκετς". Βγες στον δρόμο, σε ένα κεντρικό δρόμο, τώρα που έχουμε και κατάλληλες κοινωνικές συγκυρίες μάλιστα, και άρχισε να φωνάζεις για διάφορα λογικότατα και εντελώς θεμιτά στο λαϊκό αίσθημα. Δλδ όχι ασυναρτησίες, ωραία πράγματα.
  Κάντο αυτό για 10 μέρες, για 100 μέρες, όσες σου κάνει κέφι. Κάντο, καλύτερα, και όταν βρίσκεσαι ανάμεσα στην παρέα σου στον δρόμο, έτσι για να έχεις και πέντε ανθρώπους που σε ξέρουν από πριν, μπας και ακολουθήσουν πιο εύκολα.
  Τι νομίζεις θα καταφέρεις; Πόσοι θα σε ακολουθήσουν; Μετ'ου πολύ θα είσαι τυχερός αν είναι 4 άτομα, και αυτά να είναι τουλάχιστον ντυμένα στα λευκά, όχι να φοράνε στολή έξω από τα κάγκελα.

  Ο Daniel Cohn-Bendit, όμως, σε ηλικία 23 ετών(!) τον «Μάη του 68» ξεσήκωσε τα πλήθη των φοιτητών, «συνενώθηκαν» οι εργάτες, και... έγινε σύμβολο της εξέγερσης, ενώ είχε συμμετοχή σχεδόν στο μισό του χρόνου που διήρκεσε γιατί έφυγε να πάει σε άλλη περιοχή (εντολές άνωθεν). Τέλοσπαντων, πράγματι αναδείχτηκε στο πλήθος, αλλά όμως βάσει οργανωμένου σχεδίου προώθησης στο πρόσωπο του, όχι όπως νομίζει ο πολύς κόσμος «τον ακολούθησαν με άδολο και αυθόρμητο ενθουσιασμό που ενέπνευσε στα πλήθη ένας άνθρωπος της στιγμής».












  Ο «Πράσινος» σήμερα γηραιός αλλά ακμαίος Ευρωβουλευτής, ο οποίος για κάποιο σκοπό των «Πρασίνων» μας στηρίζει τώρα και τους επισημαίνει τα... έξοδα μας στο Αιγαίο (άμα θέλει ο κώλος των πολιτικών όλα τα ξέρουν, εκεί που νόμιζες ότι είναι μακριά από τα αυτιά τους).

  Τι λέγαμε; Α, για το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού, που να ονομαζόταν "Θρ. Τσακαλώτος". Για ποιο λόγο λοιπόν, λες, αν ονομαζόταν έτσι θα φαινόταν αφύσικο;
  Για τον ίδιο λόγο που η παραπάνω επιστολή με την πρόταση "Βελουχιώτης" έγινε γνωστή στο κοινό, και συζητιέται δημόσια.
  Γιατί η μια πρόταση στερείται 10ετιών προϋπάρχουσας προπαγάνδας, καλλιέργειας της κοινής γνώμης, και η άλλη έχει περγαμηνές σε αυτό.
  Αυτά προς τον φορουμίτη. Τώρα, να πάμε λίγο πιο κάτω το μπαλάκι.

  Ξέρετε πόσες επιστολές την ημέρα παίρνουν, ή τους κοινοποιούνται, οι γνωστοί πολιτικοί, κυβερνητικοί ή μη, μεγαλο-δημοσιογράφοι, μεγαλο-επιχειρηματίες, και γενικά τα γνωστά δημόσια πρόσωπα;
  Τέτοιες, με προτάσεις, παίρνουν από δεκάδες έως εκατοντάδες κάθε ημέρα. Εσχάτως, κυρίως σε mail.
  Άλλες γραμμένες με στομφώδες και πομπώδες ύφος:
«πωπω τι τους γράφω εγώ τώρα και άλλος κανείς» καμαρώνει ο αποστολέας,
και άλλες γραμμένες με 2-3 απλές προτασούλες κειμένου:
«δεν τα σκέφτονται αυτά εκεί ψηλά οι καημένοι, πρέπει να τους ξυπνήσω» αυνανίζεται ο αποστολέας.

  Πόσες από αυτές ακούτε, στην δημοσιότητα, στο σύνολο ενός ολόκληρου έτους; Από εντελώς καμία έως μία.

  Τέτοιες επιστολές οι οποίες:
«διαβάστε εδώ τι μου έστειλε κάποιος, πσσσ!!!» λέει το δημόσιο πρόσωπο, με έκσταση Μωυσή επιδεικνύοντος τις πλάκες,
είναι απλά άλλο ένα πετραδάκι/μέθοδος προπαγάνδας και προώθησης ανάλογων θεμάτων. Οι επιδεικνυόμενες επιστολές δεν γράφουν κάποια τρομερή σοφία στο χαρτί (θα το προσέξατε υποθέτω), ούτε είναι η μια, η καταπληκτική, ανάμεσα στις χιλιάδες προτάσεις που είναι "χαζές".
  Είναι μόνο η αφορμή, είτε προ-κατασκευασμένη είτε τσιμπημένη από τον σωρό γιατί εξυπηρετεί, κατά σύμπτωση, τον όποιο σκοπό έχουν σχεδιάσει.

  Εδώ, δεν ξέρω αν ο σκοπός είναι αυτή καθαυτή η ονομασία του γηπέδου, τελικά, αλλά σίγουρα η δημοσιότητα της επιστολής εξυπηρετεί κάποιο στόχο στα μυαλά του κόσμου, ή, πίεση κάπου (την οποία στην συνέχεια συντηρούμε παίρνοντας την σκυτάλη, γράφοντας άρθρα ή συζητώντας, εμείς ο απλός ο κόσμος).
  Ξέρατε για την καταπληκτική επιστολή με την τρομερή πρόταση της ονομασίας; Κάτι πήρε το αυτί σας. Ε τώρα βοηθήσαμε και εμείς, σαν σκυτάλη επιδιωκόμενης από αυτούς δημοσιότητας, ώστε να την προσέξετε καλύτερα.