Ένα επακόλουθο της σημερινής δραματικής οικονομικής κατάστασης, («επιτυχία» των πολιτικάντηδων), είναι η καταρράκωση του ηθικού των Ελλήνων. Αγέλαστοι, κατηφείς και διαρκώς εκνευρισμένοι οι Έλληνες, κυκλοφορούν στους δρόμους, αηδιασμένοι και θυμωμένοι με τους υπεύθυνους της σημερινής κατάστασης, συλλέγουν οργή που πιθανόν να μετατραπεί σε μίσος η εκδήλωση των οποίων μπορεί να συμπαρασύρει τα πάντα με ανεξέλεγκτες συνέπειες.
Οι πολιτικάντηδες διαμαρτύρονται ότι είμαστε ισοπεδωτικοί και τους βάζουμε όλους στο ίδιο «τσουβάλι». Υπάρχουν πολιτικοί οι οποίοι δεν μετείχαν στις ρεμούλες, τις απατεωνιές και τις μίζες; Υποθέτουμε ότι υπάρχουν, τα ερωτήματα μας όμως είναι αμείλικτα.
1ο) Δεν ανήκουν στην ομάδα των ξεπουλημένων αρχιλησταρχών του σάπιου συστήματος επειδή κινήθηκαν με γνώμονα την ηθική; ή δεν μετείχαν στα κέντρα εξουσίας που θα τους έδινε τη δυνατότητα να «βάλουν» το δάχτυλο στο μέλι.
2ο) Αφού ισχυρίζονται ότι είναι «καθαροί» πως καταδέχονται να κάθονται δίπλα στους «βρώμικους» να χαιρετιούνται, να φιλιούνται, να ανταλλάσουν χαμόγελα και να συνεργάζονται μαζί τους; Αυτές οι συνεργασίες είναι για το καλό του τόπου που κατέκλεψαν; Θα μας σώσουν τα κάθε λογής «λαμόγια»; Η δικαιολογία ότι δεν τους γνωρίζουν είναι υποκριτική και αστεία.
3ο) Τι έκαναν και τι προτίθενται να κάνουν (εκτός απ' την ένοχη σιωπή) για να καθαρίσει ο «κόπρος» του Αυγεία; Εξεταστικές και άλλα τέτοια «καραγκιοζιλίκια» που όλοι ξέρουμε που καταλήγουν;
4ο) Ο νόμος της ντροπής (περί ευθύνης υπουργών) εκτός απ' την ατιμωρησία προβλέπει και τη διατήρηση των όσων παράνομα αποκτήθηκαν;
Η αναγκαιότητα να ανέβει ψυχολογικά ο λαός, να αποκτήσει πάλι το ηθικό του είναι προφανής, το θέμα όμως είναι ότι υπάρχουν κάποια προαπαιτούμενα όπως, η παραδειγματική τιμωρία των ενόχων, η δήμευση των όσων παράνομα απέκτησαν οι «λαδιάρηδες» μιζαδόροι πολιτικάντηδες και η αναλογικό μοίρασμα των βαρών σε όλους.
Η επικράτηση του δικαίου δίνει στον Έλληνα πολίτη την δυνατότητα να αρχίσει να αισιοδοξεί και σφίγγοντας τα δόντια αν αρχίσει απ' την αρχή με σκληρή δουλειά και θυσίες να ξαναχτίσει ότι κατεδάφισαν τα «μπουμπούκια» της πολιτικής τα τελευταία χρόνια. Αν θελήσουμε να κάνουμε «ταμείο» θα φτάσουμε στην οδυνηρή διαπίστωση ότι η στροφή των τελευταίων κυβερνήσεων σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές μας υπερχρέωσαν με συνέπεια την εγκατάσταση του καταστροφέα των κοινωνιών ΔΝΤ και την κατοχή της χώρας απ' την τρόικα.
Προσπαθούν να μας φοβίσουν ότι τυχόν άρνηση πληρωμής του τοκογλυφικού χρέους θα σημάνει τον αποκλεισμό και την καταστροφή της χώρας λες και η πορεία που ακολουθεί το νεοφιλελεύθερο ΠΑΣΟΚ και τα εξαπτέρυγά του πρόκειται να μας σώσουν. Η ύφεση, η ανεργία και παραχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων θα είναι τα αποτελέσματα αυτής της καταστροφικής πολιτικής. Οι πολίτες δεν συμφωνούν με τις πολιτικές που επιβάλει η υπερκυβερνητική τρόικα και η αντίδραση θα είναι σύντομα πολύ δυναμική, η λύση οικουμενικών σχημάτων δεν θα λύσει το πρόβλημα όσο θα παραμένουν ατιμώρητοι οι κλέφτες πολλοί απ' τους οποίους θα θέλουν να πάρουν μέρος σε τέτοιο κυβερνητικό σχήμα. Οι καταστροφείς της χώρας δεν μπορούν να γίνουν οι σωτήρες της αυτό πρέπει να το καταλάβουν πριν να είναι αργά και επαναληφθούν επεισόδια ξυλοδαρμών και λυντσαρίσματος. Ας αποφασίσουν να «ματώσουν» όπως είχε πει και ο Παπανδρέου αν θέλουν να διασωθούν οι ίδιοι και η υστεροφημία τους. Με εκβιασμούς και πολιτικάντικα τερτίπια δεν κυβερνιέται μια χώρα πολύ δε περισσότερο αν βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και η έξοδος απ' αυτή προϋποθέτει την ενεργό συμμετοχή του λαού που όμως δεν πρόκειται να συμβεί με ηγεσίες που ανέχονται απατεώνες δίπλα τους. Η κάθαρση αποτελεί το υπ' αριθμό ένα παλλαϊκό αίτημα, χωρίς αυτήν θα πηγαίνουμε απ' το κακό στο χειρότερο έως ότου ο λαός με δυναμικές κινητοποιήσεις θα ανατρέψει το υπάρχον σάπιο πολιτικό και οικονομικό σύστημα.
Όλοι έχουμε καθήκον να εξυψώσουμε το ηθικό του λαού. Πρέπει επιτέλους να επικρατήσει το δίκαιο.
________________________
Ο Κλεισθένης έχει το ιστολόγιο: Ideopigi.blogspot.com
▼ 6 σχόλια στο
Δεν έχω κάτι να προσθέσω ούτε να παρατηρήσω επί του κειμένου. Αναρωτιέμαι όμως αν το ύφος του στον λόγο μπορεί να συνεγείρει τον πολύ κόσμο. Έχουν φροντίσει να εκπαιδεύσουν ανάλογα ακόμη και τα ανακλαστικά του.
Το παράδοξο είναι οτι όλοι συμφωνούμε αλλά συνεχίζουμε να πηγαίνουμε κατά διαόλου,πως γίνεται αυτό;
kai ti prepei na ginei twra?
Είδα σε ένα φόρουμ ανάρτηση του Άναυδου με το γνωστό άρθρο του Κρανιδιώτη για την λαθροκατάσταση. Γιατί άλλα αξιόλογα άρθρα γίνονται γνωστά και άλλα επίσης αξιόλογα όχι; όπως το εδώ άρθρο.
Όλα τα μέχρι στιγμής σχόλια, πιστεύω, αποτυπώνουν την σημερινή κοινωνική συνισταμένη στο θέμα.
@Stefanos
Οι διαφορές είναι δύο, με την πρώτη ως σημαντικότερη και την δεύτερη μάλλον σαν υπο-σημείωση.
1) Ο εξαιρετικός Κρανιδιώτης είναι ταυτόχρονα και προωθούμενος/προβαλλόμενος (ως συγγραφέας άρθρων) με την στήριξη του Σαμαρικού χώρου της ΝΔ.
Αν σκεφτείς οτι με ίδια προώθηση, από διάφορους χώρους, έχουν γίνει τσάμπα-μάγκες πολλά τσόλια της σύγχρονης κοινωνικής ζωής σκέψου, πολύ περισσότερο, πόσο ενισχυτικά επέδρασε μια τέτοια προώθηση σε έναν αξιόλογο στην γραφή όπως ο Κρανιδιώτης.
Περιόρισα "στην γραφή" γιατί δεν γνωρίζω τα του κ.Κρανιδιώτη παραπέρα, πχ πολλούς "καλούς" σε κάτι έχουμε την τάση στην συνέχεια να τους ψηφίζουμε και σαν πολιτικούς, ενώ, δεν είναι απαραίτητα σχετικό το ένα με το άλλο.
2) Σαν σημείωση μπορούμε να προσθέσουμε και αυτό που είπε ο #1 πιο πάνω.
Τώρα.
Γεννάται το ερώτημα, έμμεσα και από σένα, γιατί πχ σε εκείνο το φόρουμ ανάρτησα το γνωστό άρθρο του Κρανιδιώτη («Οι Μουσαφιραίοι»), και όχι πχ του Κλεισθένη που μας έκανε την τιμή να έχουμε εδώ.
Ο λόγος είναι ακριβώς στα πιο πάνω. Ο Κρανιδιώτης, με την στήριξη που είπα, έγινε γνωστός και εγώ συνεχίζοντας στον ίδιο μύλο εκμεταλλεύτηκα την αναγνωρισημότητα του μπας και διαβάσουν περισσότεροι για το θέμα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι για το απίστευτης σαπίλας θέμα του λαθρο-Μεταναστευτικού.
Το εξαιρετικό άρθρο εκείνο, μάλιστα, θα αποτελέσει και την επόμενη ανάρτηση εδώ.
Happy New Year!
Best regards from Romania!
Δημοσίευση σχολίου