Υπάρχουν συγκεκριμένα σημάδια στη ζωή ενός ανθρώπου όπου καταλαβαίνει ότι είναι πλέον γερασμένος. Η λεγόμενη ενηλικίωση ξεκινάει από πολύ νωρίς στη ζωή ενός ανθρώπου. Στην αρχή ανακαλύπτει ότι δεν υπάρχει ο Άγιος Βασίλης.Στη συνέχεια αντιλαμβάνεται ότι η ζωή δεν δίνει τις ίδιες ευκαιρίες σε όλους τους ανθρώπους μιας και από την μια υπάρχει ο πλούσιος συμμαθητής του, που μπορεί και σκαρφαλώνει τα σκαλιά της εταιρικής ιεραρχίας ή μπορεί και σπουδάζει στο εξωτερικό, ενώ από την άλλη ένας μικρομεσαίος νέος άνθρωπος πρέπει να επιβιώσει στο σκληρό στίβο του ανταγωνισμού μέσα στο κυκεώνα της αναξιοκρατίας.
Η προσγείωση είναι αρκετά σκληρή και απότομη.
Οι πόρτες είναι τις περισσότερες φορές κλειστές, αν όχι όλες. Ο ιδιωτικός τομέας αποδεικνύεται μια καλοστημένη απάτη.
Στην αρχή, προτείνεται μια θέση με λιγοστά χρήματα- χαρτζιλίκι που ονομάζεται « μαθητεία», «δοκιμαστική περίοδος», ή κάτι αντίστοιχο, αλλά ο νέος άνθρωπος είναι ακόμα ενθουσιώδης και ελπίζει.
Η πορεία στον ιδιωτικό τομέα συνεχίζει τον ανήφορο μέχρι το ανώτερο σημείο των 1000 περίπου ευρώ ( παρά......).
Διευθυντές, project managers και κάθε λογής σύγχρονοι επιστάτες, αντί για μαστίγιο, χρησιμοποιούν λογύδρια περί παραγωγικότητας, αξιοποίησης νέων τεχνολογιών, περί δύσκολων καιρών κτλ.
Η εταιρική πραγματικότητα όμως στην Ελλάδα είναι και αυτή σάπια και λάθος στημένη. Ανέρχεσαι μόνο μέσω γνωριμιών, αν είσαι γόνος κάποιου μεγάλου, αν προσφέρεις σεξ, ή αν απλώς είσαι αδίστακτος και καταπατάς άλλους αξιότερους σου.
Ο δρόμος της ζωής ξαφνικά γίνεται μονόδρομος.
Δημόσιος υπάλληλος ή 40άχρονος άνεργος. Όποιος μπορέσει να καταφέρει το πρώτο σώνεται αλλιώς υπάρχει ο επαγγελματικός αφανισμός.
Υπάρχει επίσης η δυνατότητα ένας μικρομεσαίος να στραφεί και σε κάποιου είδους μαγαζί ή μικρή επιχείρηση και σε ένα οικονομικό περιβάλλον σαν αυτό της Ελλάδος να βυθιστεί σε μια μικρή αγορά χωρίς χρήμα.
Σε αυτή τη περίπτωση και αφού επιβιώσει από κάθε είδους λαμόγιο που θα πρέπει να χρηματίσει, θα πρέπει να είναι ανταγωνιστικός απέναντι σε μεγαθήρια με πολιτικές αρκετές φορές προσβάσεις.
Αν κάτι σας θυμίζουν όλα αυτά, μάλλον είστε μικρομεσαίος Έλληνας, είδος προς εξαφάνιση και αφανισμό, μιας και μέχρι τα 30-35 μάλλον είστε ανύπαντρος και κατά τον επιφανή ιδιοκτήτη του ΝΙΤΡΟ «χλιδάνεργος», αν δεν έχετε ρίξει τις απαιτήσεις σας, ανεξαρτήτως των πτυχίων σας, και να βρείτε μια δουλειά των 1000€ και παρακάτω, και να είστε χαρούμενος και ευτυχής για αυτό.
Η αλήθεια όμως ίσως είναι λίγο διαφορετική από το να παραδεχτεί κανείς την αποτυχία του.
Στην Ελλάδα όλες οι εμπορικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες είναι προ-πωλημένες ακόμα και αν δεν έχουν καν ξεκινήσει όπως για παράδειγμα οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Η επιλογή των πολιτικών φορέων και του περιβάλλοντός τους είναι μια. Η μίζα.Κάθε εταιρεία λαδώνοντας κάποιους πολιτικούς και ανθρώπους «κλειδιά» καταφέρνουν να επιτυγχάνουν επιχειρηματικό πλεονέκτημα έναντι άλλων και φυσικά επιβιώνουν ακόμα περισσότερο, ενώ οι άλλες κλείνουν λόγω έλλειψης πηγών και εργασιών.
Δημόσια έργα, εργολαβίες, και υπερ- εργολαβίες, είναι το νέο οικονομικό μοντέλο που τα τελευταία χρόνια έχει μετατρέψει κάθε οικονομία του Έλληνα αλλά και το κοινοτικό χρήμα σε κακόγουστα και αμφίβολης ποιότητας έργα και δρόμους ώστε ο κάθε νεοέλληνας- κορόιδο να χαίρεται την μαρίνα και το καφέ του, όπως έλεγε και η διαφήμιση στην περίοδο της Ολυμπιάδας για όσους θυμούνται.
Χαμένες ευκαιρίες;
Ίσως και ποτέ να μην υπήρξαν ενώ τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, είναι αναγκαίο να αναλογιστούμε το μέλλον που σχηματίζεται μπροστά μας και μόνο ευοίωνο δεν είναι.
Τους τελευταίους μήνες η μόνη παραγωγική δραστηριότητα στην Ελλάδα ήταν το γνωστό πλέον DVD της γνωστής ξανθιάς στάρλετ που απέδειξε περίτρανα σε όλους σε τι μετατράπηκε η άλλοτε περήφανη Ελλάδα.
Να υποθέσουμε λοιπόν ότι το μέλλον μας θα είναι να πουλάμε τις γυναίκες και τις κόρες μας για όσο υπάρχουμε μέχρι να αντικατασταθούμε από «πολύχρωμους» Έλληνες ;
▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀▀
HTML ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ προς το άρθρο για Σελίδες, Sites, Blogs (ανοίγει σε νέο παράθυρο)► <a href="http://o-anavdos.blogspot.com/2010/04/hamenes-efkeries.html#post" target="_blank">Χαμένες Ευκαιρίες</a> ◄
HTML ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ προς το άρθρο για Σχόλια στα blogs, /wordpress φόρουμ, Σχόλια σε Σελίδες γενικώς
► <a href="http://o-anavdos.blogspot.com/2010/04/hamenes-efkeries.html#post">Χαμένες Ευκαιρίες</a> ◄
BB-Code ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ προς το άρθρο για κανονικά Φόρουμ (όχι /wordpress, βλ html)
► [url=http://o-anavdos.blogspot.com/2010/04/hamenes-efkeries.html#post]Χαμένες Ευκαιρίες[/url] ◄
Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ του άρθρου για σύνδεσμο σε Mails, ή σελίδες τύπου facebook
► "Χαμένες Ευκαιρίες" ► http://o-anavdos.blogspot.com/2010/04/hamenes-efkeries.html#post ◄
▼ 3 σχόλια στο
Το κακό, GP, είναι οτι ακόμη και αν θελήσει κανείς να συμμετέχει στο παιχνίδι με την "μίζα" για να επιβιώσει, ή για να κάνει κάτι στην ζωή του έστω με πονηρά μέσα, και το παιχνίδι της μίζας έχει ήδη κατειλημένες θέσεις απο ήδη "χωμένους παίκτες". Χαχα.
Καλημέρα Άναυδε!
Όπως πάντα ο GP έγραψε θαυμάσια!
Το μέλλον όμως που φαντάζεται με προβληματίζει!!
Ουδείς γνωρίζει όμως το πεπρωμένο.....
Άς ελπίσουμε να μη γίνει!
Η ζωή συνυπάρχειπάντα με το σοβαρό και το αστείο....
Σε χαιρετώ!
dromeas:
. "Ουδείς γνωρίζει όμως το πεπρωμένο....."
. "Η ζωή συνυπάρχει πάντα με το σοβαρό και το αστείο...."
Ω ναι.
Η ζωή είναι ένα ανέκδοτο, όμως, ανάλογα σε ποια όχθη βρίσκεσαι κατα περίπτωση.
Ευτυχώς.
Το χάος του σύμπαντος, και της ζωής, και του κόσμου, και της καθημερινότητας, σχεδόν πάντα ανατρέπει το αναμενόμενο. :-)
Δεν επιτρέπονται νέα σχόλια.